Jeżówka purpurowa

Jeżówka purpurowa (Echinacea purpurea) piękna roślina, kwitnąca od lipca do późnej jesieni. Należy do rodziny astrowatych. Przyciąga pszczoły i motyle, które chętnie na niej siadają. Kwiaty języczkowate mają kolor purpurowy, natomiast umieszczone w środku kwiaty rurkowate maja barwę brązowo-pomarańczową. W sprzedaży są też odmiany w różnych odcieniach różu a nawet białe. Ma słaby choć podobno przyjemny zapach. Nie jest rośliną bardzo wymagającą, potrafi sobie poradzić podczas suszy i wygrać konkurencję o wodę, dzięki rozbudowanym korzeniom. Nie znosi cienia, w słońcu pięknie kwitnie.

Jeżówka nadaje się na kwiat cięty, po usunięciu kwiatków języczkowatych ładnie prezentuje się w wazonie. Jeżówkę warto co kilka lat przesadzić, bo potrafi zanikać na tym samym stanowisku. Ma jednak duże zdolności „samosiejcze”. Hi, hi co za słowo.

Do mnie jeżówka przyjechała z dalekiego Allegro, choć de facto na wolności spotyka się ją w Ameryce Północnej. Sadzonka kupiona w lipcu i składająca się tylko z kępki liści, teraz na przełomie października i listopada, postanowiła sobie zakwitnąć:

Jak widać ma sporo pąków, więc może jeszcze zaszczyci rabatę pięknym kwieciem, tylko niech już nie obudzi przypadkiem pszczół… Jeżówka znalazła kącik na rabacie z innym wiejskim kwieciem: rudbekiami, malwami, nachyłkiem, gailardią ościstą (niedługo napiszę), także liczę w kolejnych latach na ładną rustykalną rabatę. A co będzie – się okaże.

W moim ogródku zamieszkała jeszcze jedna jeżówka, adoptowana z niedalekiego ogródka. Na razie nie prezentuje się zbyt ciekawie:

Ażeby zdusić nieco przywiędnięty smak jesieni, na koniec tej pisaniny przytaczam kilka zdjęć jeżówek z arboretum w Wojsławicach:

 

Źródła:
rosliny.urzadzamy.pl
niepodlewam.pl